نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

0
41

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه
مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

علیرضا رئیسیان از آن دست فیلمسازانی ست که هیچ وقت فیلم مهم و شاخصی در کارنامه اش نداشته.
تنها اثر مهم او چهل سالگی ست که فیلم کاملا متوسطی ست و اقتباسی ست از یک رمان که از قضا رمان هم اثر فاخری محسوب نمیشود.
رئیسیان عاشق سینمای کیارستمی بود اما هرچه جلو رفت دید که نمیتواند نگاه زیبای کیارستمی به زندگی را داشته باشد و همانند او فیلم بسازد.
او تلاش کرد که به سینمای فرهادی هم نقبی بزند بنابراین دوران عاشقی هم به یک فاجعه تبدیل شد.حالا او دوباره با یک اثر آشفته تر برگشته.
علیرضا رئیسیان که ساخت فیلم بلند را از سال ۱۳۶۸ آغاز کرده ظاهرا قصد ندارد برای یکبار هم که شده اثری بالاتر از متوسط خلق کند.

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

مردی بدون سایه داستان نخ نما شده ایست که بارها در روزنامه وفضای مجازی خوانده ایم.
مردِ خانواده ای که یکمرتبه بیکار میشود،زن خانه بعد از سال ها بصورت کارمندی بیرون از خانه مشغول کار میشود.
او یکمرتبه محبوب صاحب کار میشود…بله،مردی بدون سایه هم چیزی جز این نیست البته رئیسیان
در اینجا ابتکار به خرج داده و زن را پاکدامن نشان داده اما این مرد خانواده است که توهم خیانت همسر را درسر میپروراند!.
عجب ابتکار عملی!، واقعا این خلاقیت جای تشکر دارد.

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه
مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نمیدانم تا کی باید این داستان های نخ نما شده خیانت مرد به زن و برعکس وحتی توهمش را در سینمای بی هویت ایران شاهد باشیم؟.
بعضی از فیلم ها آنقدر سطح پایین هستند که اصلا جای نقد ندارند و به نقد هم نمیرسند.
مردی بدون سایه از همین دست فیلمهاست که مرد قصه اش با بازی علی مصفا
یکمرتبه از کار بیکار میشود و همسرش لیلا حاتمی مشغول به کار میشود تا خرج خانه را بدهد.
او در یک شرکت به عنوان مترجم مشغول به کار میشود اما مجبور میشود که
به همراه مدیرش برای یک سفر کاری به خارج از ایران برود و حالا شوهرش که مثل اکثر مردان چندان با این سفر موافق نیست توهم خیانت را در سر میپروراند.

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه
مردی-بدون-سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

دیالوگ های سطحی،شخصیت هایی که نپخته وناکامل روایت میشوند.
عدم پیچیده گی شخصیتها،نشان دادن پلیس های احمق و از همه بدتر فرم بهم ریخته و غلط فیلم باعث شده که شاهد یک اثر ایرج ملکی وار در سینما باشیم.
اما چرا این اتفاق می افتد؟.وقتی فیلمساز از جامعه و دوران خودش عقب تر باشد.
وقتی فیلمساز اصلا نمیداند که چه میخواهد بگوید واز همه مهمتر وقتی فیلمساز دغدغه فکری نداشته باشد.

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه
مردی-بدون-سایه

نقد فیلم سینمایی مردی بدون سایه

وقتی فیلمساز جیبش پُرپول باشد وخانه اش گرم و آباد و بی درد باشد نتیجه اش میشود همین.
مزخرف سازی شکل جدیدی ست که چندسالی ست به سبب شکل گیری فیلمسازان بی عار و بی درد(کاسب کارها)
در سینمای ایران پدیدار شده.مردی بدون سایه از آن دست فیلمهایی ست که حین تماشایش فراموشش میکنید.
درحین تماشایش متوجه میشوید که خالقش چقدراز جامعه خودش بی خبر است وبی درد در غارش نشسته وفیلمش را ساخته.
من هم در حین تماشایش بود که متوجه شدم چقدر به شعورم توهین شده.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید