نقد فیلم سینمایی favourite ساخته یورگس لانتیموس

0
251

نقد فیلم سینمایی favourite ساخته یورگس لانتیموس

مصاحبه با یورگس لانتیموس، کارگردان فیلم به همراه نقد فیلم favourite :

آنچه که فیلمها درباره ی زن بودن به من آموختند:
یکی از دلرباترین بوسه های فیلمهای سینمایی در اثر کلاسیک جان فورد یعنی «مرد آرام» به نمایش گذاشته شده است. “مورین اوهارا” در این فیلم نقش یک زن روستایی ایرلندی را بازی میکند که عاشق یک مرد غریبه ایرلندی-آمریکایی با بازی جان وین میشود. آنها نخستین بار در حالی یکدیگر را ملاقات میکنند که زن دارد با پاهای برهنه گوسفندها را میچراند، و نگاههایی جستجوگرانه در میانشان رد و بدل میشوند. اما یک شب، مرد متوجه میشود که این زن خودسر دزدکی وارد خانه اش شده است. زن به سمت در میگریزد و مرد او را میگیرد و به سمت خودش میکشد. آنها با یکدیگر گلاویز میشوند، مرد دست راست زن را در پشتش محکم میگیرد در حالی که دست چپش آزاد است. مرد خم میشود تا زن را ببوسد و او را در آغوش میگیرد. این صحنهای فوق العاده است و شاید برخیها آن را متعرضانه یا تجاوزگرانه بدانند.
من از کودکی عاشق فیلم و سینما بودم، و چیزهای زیادی را از تماشای فیلمها بر روی پرده سینما آموختم؛ از جمله چیزهایی زیادی درباره مردان و زنانی که بعدها مجبور به از یاد بردن و یا یادگیری نادیده گرفتنشان شدم. آموختم که زنان مجبور به تحت حمایت و کنترل قرار گرفتن و به حال خود رها شدن در خانه هستند. آموختم که مردها رهبرند و زنان دنباله رو هستند. همچنین به رغم عشق و علاقه ام به فِرِد آستر، از بهترین همراه رقصش یعنی جینجر راجرز نیز خوشم میآمد؛ شیفته و مفتون آن لبخند موذیانه اش و آن انحنایی بودم که در هنگام خم شدن در آغوش او به کمرش میداد. اما او را به مثابه زنی میدیدم که در آغوش مردی خارق العاده قرار دارد، و این پیامی نبود که آن را صرفاً از طریق فیلمها دریافت کنم.
در اولین کتابی که صاحبش شدم یعنی «کتاب فرد آستر و جینجر راجرز»، آرلین کورک منتقد این گونه به تجلیل از آستر و راجرز پرداخته بود: «طرز نگاه بیکلامش رو به بالا و رو به آن مرد حیرت انگیزی که با او در حال رقص بود، به او، به خودش و به هر آنچه که میدیدیم جلال و شکوه میبخشید». کورک قویاً این باور را به من داد که «ما فقط در موزیکالهای آستر میتوانیم شاهد چنین رویایی باشیم». استعاره «رویا» میتواند قدری گمراهکننده باشد، مگر آن که به یاد داشته باشید که غالباً به زنان گفته میشود تا چه رویایی داشته باشند. پس از ماجرای هاروی واینشتین و به راه افتادن هشتگ #MeToo، من خیلی درباره این موضوع فکر کردم که فیلمها از من خواسته بودند تا چه رویایی داشته باشم، و از جمله به تصویر همین بوسه تحمیلی و تمام آن معانیی که درباره زنان و سینما با خود به همراه می آورد.
به تماشای کشمکش اِما استون و ریچل وایس در فیلم «سوگلی» بنشینید
کارگردان این فیلم یعنی یورگوس لانتیموس، تصویرکننده صحنهای پرتنش در میان این بازیگران است.
ما در مجموعه «کالبدشکافی یک صحنه» از کارگردانها میخواهیم تا به افشای رازهایی بپردازند که در ساخت صحنه های کلیدی فیلمهای شان از آنها استفاده میکنند. در فیلم درام کمدی «سوگلی» که داستانش در قرن هجدهم اتفاق میافتد، اما استون نقش شخصیتی به نام ابیگیل را بازی میکند؛ یک مستخدم که به دربار سلطنتی آمده است و تحت حمایت های دخترخاله اش یعنی لیدی سارا (با بازی ریچل وایس) که دارای رابطهای نزدیک و صمیمانه با ملکه آن (با بازی الیویا کلمن) است قرار گرفته است. اما ابیگیل نیز تلاش میکند تا علاقه ملکه را به خودش جلب کند و موجب ایجاد مثلث باطلی از وفاداریها میشود.
در صحنه مربوط به میدان تیر، ابیگیل و لیدی سارا به صورتی درآمیخته با اصوات بلند شلیک گلوله ها سخنان تند و تیزی را با یکدیگر رد و بدل میکنند. کارگردان این فیلم یعنی یورگوس لانتیموس به صحبت دربارهی برخی از ایده های پشت صحنه این فیلم میپردازد.

فیلم «سوگلی» در آخر هفته آرام و ساکت گیشه فروش میدرخشد:
لس آنجلس:
فیلمهایی که با نگاه به جوایز آکادمی اسکار ساخته شده اند به شکستی نابودکننده در گیشه فروش دچار شده اند. فیلم «نخستین انسان» ساخته دیمین شزل رسماً به شکستی تجاری تبدیل شده است. فیلم «رقیب پیشتاز» با درخشش ستاره بزرگ یعنی هیو جکمن نیز عملاً در سالنهای خالی به نمایش گذاشته شد. فیلمهای معتبر و کم هزینه تری نظیر «آیا اصلاً میتوانی مرا ببخشی؟» با بازی ملیسا مککارتی و «پسر پاکشده» که به وحشتهای درمانهای همجنسگرایان میپردازد نیز به زحمت توانسته اند در سینماهایی به غیر از سالنهای نمایش فیلمهای هنری توجه چندانی را به خودشان جلب کنند.
ولی چنین به نظر میرسد که فیلم درام کمدی تند و تیز «سوگلی» که توسط یورگوس لانتیموس کارگردانی شده و اجراهای نفسگیر الیویا کلمن، اما استون و ریچل وایس در آن نیز مورد ستایش منتقدان قرار گرفته اند توانسته است تا برای خودش در این میان جایی باز کند. فیلم «سوگلی» موفق شده است تا از طریق نمایش در فقط ۳۴ سالن سینما در طول پایان هفته به فروشی در حدود ۱/۱ میلیون دلار یعنی فروش متوسطی در حدود ۳۲۵۰۰ دلار در هر سالن دست پیدا کند. این آمار فروش دارای شباهتهایی با فیلم «لیدی برد» است که در نهایت در سال گذشته توانست تا در اکران جهانی به فروشی در حدود ۷۹ میلیون دلار دست یابد و حتی موفق شد تا در پیش فروشهای اولیه بلیط هایش از فیلم «شکل آب» که نهایتاً به فروشی در حدود ۲۰۰ میلیون دلار در اکران جهانی دست پیدا کرد و جایزه اسکار بهترین فیلم سال ۲۰۱۸ را از آن خود کرد سبقت بگیرد.

{یک مثلث پیچ و تاب خورده در قصر: نقد تایمز دربارهی فیلم «سوگلی» را مطالعه نمایید}

فرانک رودریگز یعنی مدیر پخش فوکس سرچلایت در مصاحبه های تلفنی در روز یکشنبه اعلام کرد که «نسل جوانتری از مخاطبین در کنار نسل مسنتری از سینمادوستان در حال کشف فیلم “سوگلی” هستند. این فیلم در سالنهای اکران فیلمهای هنری نمایش واقعاً خوبی داشته است، اما در کنار آن، در سینماهای معمولی تری نظیر آلاموس و ریگال یونیون اسکوئر نیز موفق بوده است».

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید