نقد فیلم های جشنواره فیلم فجر

0
255

نقد فیلم های جشنواره فیلم فجر

مجری: رضا پارسا
منتقد: سعید رودکی
ویدیوی اول شامل نقد فیلم های
۱- بیست و سه نفر
۲- تیغ و ترمه
۳- جمشیدیه
۴- سرخ پوست
۵- بیست و سه نفر

با قسمت اول نقد فیلم های جشنواره فیلم فجر همراه باشید:
نقد فیلم بیست و سه نفر

نقد فیلم بیست و سه نفر:

دومین ساخته مهدی جعفری در مقام نویسنده و کارگردان اثری است اقتباسی از رمان دفاع مقدسی “آن بیست و سه نفر” نوشته احمد یوسف زاده. مهدی جعفری بعد از ساخت “ایستگاه اتمسفر” که نظر منتقدین را به خود جلب کرد در دومین اثر خود فیلم متوسط رو به بالایی ارائه کرده است. البته به جهت اینکه فیلم اثری ست اقتباسی باعث شده که فیلم به هیچ عنوان وارد تخیل نویسنده نشود و کاملا به مدیوم ادبی خود وفادار باقی بماند. از نکات مثبت فیلم می توان به بازی خوب نوجوانان فیلم اشاره کرد و البته قاب های زیبای ابتدای فیلم که نشان از سابقه خوب فیلمساز در مقام مدیر فیلمبرداری دارد.

شاهکار آقای پور احمد

نقد فیلم تیغ و ترمه

نقد فیلم تیغ و ترمه :

واقعا نمیدانم که باید جدیدترین ساخته کیومرث پور احمد را با پیشوند “فیلم” عنوان کنم یا نه!. تیغ و ترمه اثری ست به غایت بی محتوا، مستهجن و توهین امیز به شعور مخاطب. ترجیح میدهم بیشتر از این درمورد چنین فیلمی ننویسم و دعا کنم که خداوند فیلمسازانی چون پور احمد را به راه راست هدایت کند.
نقد فیلم جمشیدیه

نقد فیلم جمشیدیه :

یلدا جبلی با همان فیلم اولش” داره صبح میشه” نشان داد که در مدیوم سینما هیچی قصه ای برای گفتن ندارد و صرفا میخواهد از هیچ چیزی بسازد. “جمشیدیه” دومین ساخته جبلی دقیقا در همان مسیر قبلی حرکت کرده اما با این تفاوت که جبلی تقلید کور کورانه ای از “جدایی” اصغر فرهادی داشته و حتی در سکانس های دادگاه برداشت مبتدیانه ای از”خشم و هیاهو” کرده. سارا بهرامی و حامد کمیلی که ظاهرا زوج ثابت سینمای ایران شدند اصلا بازی جالبی ارائه نکردند. بهرام عظیمی در نقش قاضی دادگاه کاملا مضحکانه بوده و کیومرث پور احمد این بار در قامت یک بازیگر باعث دل شاد شدند مخاطبین شده. در کل جمشیدیه در بهترین حالت یک اثر متوسط محسوب میشود و یلدا جبلی اگر قصد دارد در فیلمسازی جایگاهی برای خودش دست و پا کند بهتر است شیوه فیلمسازی اش را تغییر دهد.

نقد فیلمهای جشنواره فیلم فجر : جوان هایی که غافلگیر می کنند و با تجربه هایی که نا امید

سرخ پوست ، یک اثر خوشت ساخت

نقد فیلم سرخ پوست

نقد فیلم سرخ پوست :

نیما جاویدی بعد از حواشی زیادی که برای اوین اثرش”ملبورن” توسط منتقدین به وجود آمد و آن را مقلد و متاثر از سینمای فرهادی قلمداد کردند. این بار در “سرخ پوست” کاری کرده کارستان!. “سرخ پوست” به هیچ عنوان قابل قیاس با “ملبورن” نیست. دومین اثر نیما جاویدی چه در قصه و چه در بازی یکی از بهترین های جشنواره امسال به حساب می آید. یک قصه پر تنش که حتی یک لحظه ام به سکون نمیرسد. یکی از بهترین بازی های نوید محمدزاده تا به امروز همراه با یک قصه پر تعلیق. نقد فیلم بماند در وقتش اکرانش اما قطعا “سرخ پوست” یکی از کاندیدهای جدی سیمرغ امسال است.
نقد فیلم دیدن این فیلم جرم است

نقد فیلم دیدن این فیلم جرم است :

بی شک عنوان سیاسی ترین فیلم جشنواره سی و هفتم به فیلم دیدن این فیلم جرم است، تعلق میگیرد. فیلم به زعم اکثر تماشاگران یک آژانس شیشه ای با نسخه نود و هفت محسوب میشود. دیالوگ های فیلم به شدت سیاسی و هم سو با حرف مردم جامعه ست. محسن زهتابچیان برای فیلم اولش یک موضوع ملتهب را انتخاب کرده که مرتبط با مسائل روز جامعه هم میباشد. صحبت کردن در مورد این فیلم چندان راحت نیست بنابراین فقط به چند نکته فنی اشاره میکنم. فیلمبرداری کار که روزبه رایگا برعهده داشت یک دوربین رو دست پر شتاب و استرس زا که نشان میدهد فیلمساز دکوپاژ مناسبی برای این فیلم درنظر نگرفته بود. بازی بازیگران قابل توجه بود و مهدی زمین پرداز یکی بهترین نقش هایش را تا به امروز ایفا کرده. با توجه به موضوع حساس فیلم ترجیح میدهم در زمان اکران، بیشتر در مورد این فیلم بنویسم.

پایان قسمت اول نقد فیلم های جشنواره فیلم فجر

نقد فیلم ماجرای نیمروز، رد خون

نقد فیلم ماجرای نیمروز، رد خون:
محمد حسین مهدویان بعد از ساخت لاتاری و حواشی زیادی که برای این فیلم به وجود آمد تصمیم به ساختن دنباله ای از فیلم محبوب جشنواره سی و پنجم گرفت. اما ماجرای نیمروز، رد خون به مراتب اثری ضعیف تر از نسخه اولش میباشد. ضعف فیلم بیشتر در فیلمنامه دیده میشود چرا که فیلم تا نیمه اول بدون هیچ قصه ای پیش میرود و تنها دلیل ادامه فیلم برای نیمه دوم فقط به تصویر کشاندن چند دقیقه ای از عملیات مرصاد است. کاملا مشخص است که مهدویان بدون داستان مشخصی ماجرای نیمروز را ادامه داده. حتی اتفاقاتی هم که برای کاراکتر هادی حجازی فر می افتد بدون منطق روایی مشخصی ست. تنها حسن این فیلم نقش آفرینی بسیار جذاب و باورپذیر هادی حجازی فر است.

 

 

نقد فیلم درخونگاه

نقد فیلم درخونگاه:
فیلم درخونگاه تازه ترین اثر سیاوش اسعدی به مراتب اثری ضعیف تر از دو ساخته قبلی اوست. فیلم هیچ قصه ای برای به تصویر کشاندن ندارد و مخاطب فقط شاهد مجموعه مقدمه هایی از یک اتفاق است که هیچ وقت آن اتفاق رخ نمیدهد. اسعدی که فیلمنامه کار را از روی یک نمایشنامه اقتباس کرده تنها نشاند داده که یک طرفدار جدی سینمای کیمیایی ست، سینمایی که مدتهاست تاریخ مصرفش تمام شده. فیلم فقط مقدمه ها را نشان میدهد و مخاطب را همچنان در انتظار یک داستان در دل خیابان های پایین شهر منتظر نگه میدارد. سکانس پایانی فیلم هم یکی از بدترین سکانس های این چند ساله اخیر سینمای ایران است تا جایی که مخاطب بعد از تماشای آن در بهت اینکه آیا فیلم تمام شده یا نه میماند!. تنها حسن این فیلم بازی بسیار زیبای امین حیایی ست که در آستانه پنجاه سالگی همچنان یکی از ستاره های سینمای ایران است.

 

نقد فیلم های

۱-ماجرای نیمروز، ردخون

۲-درخونگاه

۳-دیدن این فیلم جرم است

 

نقد فیلم طلا

نقد فیلم طلا:
طلا جدیدترین اثر خالق نفس عمیق کُلاژی ست از یک سری خرده اتفاق بی ربط که فیلمساز تمام تلاشش را کرده تا اندک ارتباطی میان شان بدهد تا به اصطلاح یک درام اجتماعی از دلش بیرون بکشد اما صد افسوس که طلا هم مثل مابقی فیلم های جشنواره امسال تنها در حد یک طرح دوخطی باقی میماند و پیش نمیرود. پرویز شهبازی که یکی از بهترین فیلمنامه نویسان اخیر سینمای ایران محسوب میشود این بار فیلمنامه ای نوشته که تمام شخصیتهایش تخت و گنگ باقی میمانند. فیلمساز سعی کرده تعلیقی خلق کند اما این تعلیق ابتر میماند و اصلا از ابتدا هم درست شکل نمیگیرد و حتی منطق خاصی برای این تعلیق وجود ندارد. شخصیت پردازی فیلمنامه کاملا ضعیف ارائه شده و کاراکترها اصلا به درستی معرفی نمیشوند. فیلمساز فقط یک سری اتفاق را پی هم می آورد اما به منطق آنها فکر نمیکند و انقدر فیلمنامه بهم ریخته و فاقد انسجام میباشد که حتی هرکسی میتواند هراتفاق و رخدادی که دلش میخواهد به آن اضافه کند.اثر آخر پرویز شهبازی هیچ نشانی از نبوغ فکری فیلم های نفس عمیق و دربند ندارد و شاید در گیشه هم موفقیت چندانی پیدا نکند.

 

نقد فیلم زهرمارنقد فیلم زهر مار:
اولین تجربه جواد رضویان در سینما در مقام کارگردان گرچه مشخص است که بختی برای جوایز ندارد اما اثری ست بی ادعا، شریف و یک کمدی که مستهجن نیست!. رضویان داستانش را ساده روایت میکند و سراغ شوخی های جنسی از نوع فیلم های تگزاس، هزارپا، هشتگ و… نمیرود و همین برگ برنده رضویان است. به نظر میرسد که یکی از کمدی های سال جدید که فروش خوبی هم میتواند داشته باشد همین زهرمار رضویان باشد.

 

نقد فیلم غلامرضا تختی
نقد فیلم غلامرضا تختی:
خالق پرسه در مه با این فیلم نشان داد که ظاهرا خیلی زود به انتها رسیده. بهرام توکلی که بعد از فیلم نه چندان خوب تنگه ابوقریب به سراغ موضوعی رفته که شاید از همان اول هم نتیجه ناموفق بودن آن مشخص بود. فیلم غلامرضا تختی فاقد هرنوع جذابیت داستانی، تعلیق و بدون هدف میباشد و تنها ساخته شده که فقط مجموعه تصاویری از یک ابر قهرمان کشتی را به نمایش بگذارد. فیلم یک درام بیوگرافی محسوب میشود اما انقدر در شخصیت پردازی ضعیف عملکرده که مخاطب به هیچ عنوان با قهرمان همزاد پنداری نمیکند. ریتم فیلم کند است و مخاطب بارها از فیلم جدا میشود. فیلم دقیقا در جاهایی کنار میکشد و از بیان عاجز میشود که باید دراماتیک عمل کند یعنی همان قسمت هایی از زندگی مرحوم تختی که برای اکثر مردم مبهم باقی مانده. بازی بازیگر تختی که یک نابازیگر است تقریبا خوب است اما دوبله فیلم باعث شده مخاطب باهوش بفهمد که او نمیتواند علی رغم تلاش زیاد اندکی به کاراکتر نزدیک شود. در کل فیلم غلامرضا تختی نشان داد که سعید ملکان تهیه کننده فیلم نباید در گیشه خیلی روی فروشش حساب کند.

 

نقد فیلم های جشنواره فجر-قسمت آخر

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید